Anlamın Parmak İzleri Arabadan dışarı bakan bir çocuktum. Camın buğusuna yağmur damlaları çiziyor, içimde biriken kelimeleri cümlelere dayandırmaya çalışıyordum. “Hayatı daha iyi anlamak için ne yapmalıyım?” diye sordum kendime. Cevabı ne içimde bulabildim ne de cama çizdiğim damlalarda. Hayat bu kadar karmakarışıkken sorularım küflenmeye, parmak izlerim gibi çürümeye başladı. Düşünemedikçe bir başkasına sormaya yöneldim; her sorduğumda da kendime ait bir yerimin olup olmayacağını daha çok merak ettim. Uzun süre “iyi” olmaya çalıştım. Kendimi ispat etmeye, başkalarının güzel bulacağı hayatı kurmaya uğraştım. Meğer “anlamın çürümüş parmak izleri” ile tanışmadan önce gördüklerim yalnızca yüzeymiş. O izlerle karşılaşınca derinlik sandığım şeyin bile ne kadar sığ olabildiğini anladım. Yine de o izlerden bir şey…

İç Dünyamızın Misafirleri: Kimi Ağırlamalı, Kimi Uğurlamalıyız? Hayatımız, iç dünyamızda kime yer açtığımızla şekillenir. Bu dünyanın en rahat koltuğunda kimin oturduğu, kiminle o koltuğu paylaştığımız, ruh halimizi ve enerjimizi doğrudan etkiler. Bazen o koltuğu, başkaları için değil, yalnızca kendimiz için korumamız ve o konforu tek başımıza yaşamamız gerekir. Kendimize sormamız gereken asıl soru şudur: “İç dünyama aldığım insanları gerçekten orada olmalarını istediğim için mi, yoksa onların yanında iyi görünmek veya onlara kendimi yakıştırmak için mi misafir ediyorum?” İki Tür Misafir: Enerji Alanlar ve Enerji Verenler İnsanlarla vakit geçirirken, karşı taraf bunun samimi bir tercih mi yoksa yalnızca vakit doldurma çabası mı olduğunu anlar. Hayatımıza aldığımız insanlar, iki ana gruba ayrılır:…

Kimse kimseyi taşımak zorunda değil. Hem duygusal hem fiziksel hayatımıza bazı yanılgılar olabilir ama ben doğru düşünüyorum diyen insanlar mutlaka bir yerde yanılıyordur. Hayatınızda bir şeyler mutlaka gelip kalıyordur, hayatımızda bir şeyleri tam anlamıyla yapabilmek için duygular yeterli değildir eksik kalmayı kabul edemiyoruz. Beyin bazen yanılır hayatımızda. Kimse kimseyi taşımak zorunda değil. Hem duygusal hem zihinsel olarak bu bir güç zannederiz. Ama bu bir güç de değil geldiğimiz duygular yaşadığımız hayat kurşunlar bizi. Duygulardan asla yoksun edemez, yoksun olmak insanın içindedir ama bunu biz istedik yani düşünmemeyi çabalamamayı biz istedik, bir şeyler çabalarsak olur derler ama biz saniyeleri bile başkalarına not aldırıyoruz..

Beril Erten 23 Ekim 2005 tarihinde İstanbul’da dünyaya gelmiştir. Halen Kırklareli Vize Anadolu Lisesi son sınıfa gitmektedir. Kitap okumayı çok seven Beril Erten kitaplara olan hayranlığı nedeni ile yazmaya da heveslenmiş ve ilk kitabı ”İçindekiler Değil İçimdekiler” Aralık 2024 yılında OD Yayınevi tarafından basılmıştır. Gezmeyi, yeni yerler keşfetmeyi, yeni lezzetler ve özellikle tatlılar keşfetmeyi çok seven Beril, özellikle tam bir cheesecake ve tiramisu aşığıdır. Şu anda yeni kitabı üzerinde çalışmaktadır.